آيات 120 - 116 سوره مائده مورد استعمال عبارت ((من دون الله )) در قرآن ، و بيان اينكه خداقابل انكار نيست هر چند در تشخيص اسماء و صفات او اشتباه شود و به ظاهر انكار گردد. اعتقاد به الوهيت مريم ، مادر عيسى (ع ) در ميان مسيحيان ونقل گفتار صاحب تفسير ((المنار)) در اين باره نهايت عبوديت و ادب بندگى در پاسخ حضرت عيسى (ع ) به خداوند فقط علم خداى سبحن معتبر است و علم و جهل جز او را بها و اعتبارى نيست حقيقت شهادت را فقط خدا دارا است و اوست كه بر هر چيز شهادت عامه و مطلقه دارد ((وانتعلى كل شى ء شهيد)) نكاتى چند در عبارت : ((ان تعذبهم فانهم عبادك وان تغفرلهم فانك انت العزيز الحكيم)) صدق صادقين (در قول و در عمل ) در آخرت برايشان سودمند خواهد بود فرق رضايت از عمل با رضايت از عامل و اشاره به معناى رضايت پروردگار از بنده وآثار اين رضايت (رواياتى در ذيل آيات شريفه : ((ءانت قلت للناس ...))) توضيح اينكه در حديث آمده : خداوند با يك حرف از خلق خود محجوب شده و شرحى درمورد اينكه اسم اعظم خداوند از نوع الفاظ نيست گفتارى پيرامون معناى ادب معناى ادب و بيان اختلاف مفهوم آن با اختلاف مقاصد در جوامع مختلف اخلاق وصف روح ، و ادب وصف عمل است و ادب ، ناشى از اخلاق مى باشد و ادب الهى انبياءهياءت زيباى اعمال دينى ايشان است اسلام سرتاپاى زندگى را داراى ادب نموده است و آن عبارت است از انجام دادناعمال بر هياءت توحيد اثر عمل در پرورش خود و ديگران ، و بيان اينكه مربى بايد بدانچه به ديگران مىآموزد ايمان داشته ، عملش مطابق علمش باشد مراد از هدايت انبياء (ع ) توحيد ايشان است و امر به اقتداء به هدايت آنان (فبهديهم اقتده )امر به پيروى آنان است در عمل تاءديب الهى انبياء (ع ) از طريق وحى تسديدى و تاءديبى است كه جداى از وحى نبوت وتشريع بوده است ادب الهى انبياء (ع ) هم شامل ادب نسبت به خداوند مى شود و همشامل ادب نسبت به مردم (ادب فردى و ادب اجتماعى ) عدم تكلف و استفاده از طيبات و رزق حلال از آداب انبياء (ع ) بوده است ادب آدم و حوا در دعاى خود: ((ربنا اننا ظلمنا انفسنا...)) پس از آنكه نهى ارشادى ازخوردن درخت را مخالفت كردند ادب نوح (ع ) در گفتگويش با خداى تعالى در داستان دعوت فرزندش ادب ابراهيم (ع ) در احتجاج با قوم خود و در دعا و درخواست هايش از خداوند مقام رفيع حضرت ابراهيم (ع ) و جايگاه والاى او نزد تمام اديان توحيدى درخواست حضرت ابراهيم (ع ) از خداوند در خصوص سرزمين مقدس مكه دعاى ديگرى از حضرت ابراهيم (ع ) و توجه بر ادبى كه در آن رعايت شده است ادب اسماعيل (ع ) نسبت به خداوند تعالى ادب يعقوب (ع ) در كلامش كه گفت : ((انما اشكو بثى و حزنى الى الله ...)) ادب در دعاى يوسف صديق (ع ) به هنگامى كه همسر عزيز مصر او را تهديد كرد و در كلاماو پس از ديدار پدر ادب يوسف (ع ) در دعاى ديگرش در زمانى كه خود عزيز مصر شده بود ادب موسى (ع ) در دعاهايش و بيان اينكه اعتراف آنجناب (رب انى ظلمت نفسى ) اعتراف بهگناه نيست دعاى موسى عليه السلام در اولين روز بعثت خود نفرين موسى و هارون درباره فرعون و فرعونيان فرق بين دعا و نفرين و بيان آدابى كه موسى (ع ) در نفرين خود به فرعون وفرعونيان رعايت نموده است توجه به ادب جميلى كه حضرت موسى (ع ) در كلام خود بكار برده است ادب در دعا وثناى حضرت شعيب ، داوود و سليمان (ع ) ادب در دعاى يونس (ع ) در شكم ماهى دعاى ايوب و زكريا (ع ) وجوه لطيفى از ادب عبوديت عيسى (ع ) در مقام دعا براىنزول مائده و در مقام تبرئه خود از شرك ورزيدن نصارا دعائى كه ادب بندگى پيامبر اسلام (ص ) و مؤ منين به آن حضرت را نشان مى دهد يكى از آداب انبياء (ع ) ادبى بود كه در گفتگوى با قوم خود از طرف پروردگار خودآن را رعايت مى كردند مقايسه طرز گفتار و رفتار طواغيت همچون فرعون و نمرود، با رفتار و گفتا انبياء (ع ) ادب ديگر انبياء (ع )، ادبى است كه در معاشرت و گفتگو با مردم و در برابر مكذبين ومعاندين مراعات مى نمودند خود را از مردم شمردن و متناسب با ميزان عقل مردم سخن گفتن ، از آداب انبياء (ع ) است در باطل و در حقى كه آميخته با باطل است ادب نيست نفى امتيازهاى مادى و طبقاتى و بزرگداشت اهل علم و تقوا، از جمله آداب انبياء (ع ) است (شامل يكصدوهشتاد و سه روايت راجع به اوصاف ،احوال و و سنن پيامبر گرامى اسلام (ص )) سيره پيامبر اكرم (ص ) از زبان مبارك امام حسين (ع ) شرح و تفسير كلمات و جملات روايت مشهورى كه درباره جسمى واحوال روحى پيامبر اكرم (ص ) نقل شده است روايات ديگرى در درباره سيره عملى رسول اكرم (ص ) عبادت پيامبر اكرم (ص ) از ساده روايات سخاوت حضرت (ص ) و توجه ايشان به امر نيازمندان رواياتى درباره پاره اى از سنن و آداب رسول الله (ص ) در معاشرت با مردم از جمله سنن و آداب آن حضرت در امر نظافت و نزاهت آداب آن جناب در سفر رواياتى درباره آداب حضرتش در پوشاك و متعلقات آن آداب آن حضرت در خوردنيها و آشاميدنى ها آداب آن جناب در وضو ساختن و غسل نمودن از جمله آداب حضرتش در نماز و ملحقات آن روزه گرفتن آن حضرت جمله اى از آداب آن جناب در قرائت قرآن و دعا گفتارى پيرامون بندگى و بنده دارى اعتبار عبوديت براى خداى سبحان سلطنت حقيقى و مالكيت واقعى پروردگار منشاء وجوب انقياد موجودات در برابر اراده اواست برده گيرى و اسباب آن سير تاريخى برده گيرى لغو دو سبب از اسباب بردگى (سلطه و قلدرى ولايت پدر و شوهر) در اسلام برده گيرى اسراى جنگى در جنگ مسلمين با كفار، در اسلام پذيرفته شده است راه برده گيرى در اسلام رفتار و سيره اسلام درباره غلامان و كنيزان و عنايت بسيار به آزاد گشتن بردگان سير برده گيرى در تاريخ انديشه الغاى بردگى تا چه اندازه صحيح بوده است لازمه زندگى اجتماعى ، محدوديت آزادى هاى فردى است ميزان محدوديت آزادى در اجتماع ؟ و بيان صحت نظر و روش اسلام درباره برده گيرى وانطباق آن با عقل و فطرت داستان بر انداختن برده گيرى به كجا انجاميد؟ ادامه برده گيرى در قرن حاضر به شكلى جديد (همان آتش و همان كاسه ) برده گيرى قرن بيستم توسط كشورهاى متمدن ! روش اسلام درباره بردگى حكيمانه ترين روش است بررسى اين سخن كه منشاء انديشه الغاء بردگى ، تساوى حقوق افراد بشر بوده است وجه علوم تشريع تملك مال براى بردگان و موقت كردن بردگى در اسلام گفتارى چند در پيرامون عفو و مجازات لزوم وجود سنخيت بين عمل و كيفر و پاداش كيفر دادن در مقابل جرائم نشان دهنده يك نوع بردگى است عفو و بخشش ، حد مشروعيت آن و اسبابى كه براى مغفرت در قرآن آمده است : (تو به وشفاعت ) مراتب عفو كه مترتب است بر مراتب گناه انواع امر و نهى : جزائى اخلاقى