آيات 54 - 51 سوره مائده معناى (( اخذ )) و (( ولاء ولايت )) اقوال مفسرين درباره اينكه مراد از ولايتى كه در (( لا تتخذوا اليهود و النصارىاولياء )) از آن نهى شده كدام ولايت است حادثه خارجى (شاءن نزول ) عموميت و اطلاق آيات قرآنى را محدود نمى سازد شواهدى بر اينكه ولايت منهى عنه ، ولايت مودت و محبت است نه ولايت حلف (هم پيمانى ) يهود و نصارا در مقابل اسلام و مسلمين يك دست و هماهنگ مى باشند منظور از ملحق شدن مسلمانى كه يهود و نصارا را ولى بگيرد به يهود و نصارا آيه شريفه ناظر بر منافقين اصطلاحى نيست مراد از (( فتح )) در جمله (( فعسى الله ان ياءتى بالفتح )) كدام فتح است ؟ بيمار دلان غير از منافقين هستند وجه اشتراك منافق و بيمار دل شباهت بين بيمارى دل و بيمارى هاى جسمانى بيان ارتباط آيه : (( و من يرتدكم منكم ... )) با آياتقبل در آيه شريفه (فسوف ياءتى الله بقوم ...) پيشگويى غيبى شده است نقطه افتراق مهم بين كلام الهى و كلام بشرى آنچه از اطلاق كلام خداوند استفاده مى شود مراد از (( قوم )) كه خداوند وعده آمدن آنان را داده است ، اشخاص نيستند كسانى كه خدا دوستشان دارد مبرا از رذائل و متصف بهفضائل هستند رواياتى در مورد شاءن نزول آيات مربوط به دوست گرفتن يهود و نصارا بيان عدم ارتباط آيات شريفه با قصه عبادة بن صامت و عبدالله بن ابى منظور از (( قومى كه مى آيند و در برابر مؤ منين متواضع و در برابر كفار شديدند )) امام على (ع ) و اصحاب اويند روايات ديگرى در مورد مراد از قومى كه در آيه آمده است رد سخن مفسرى كه گفته است آيه شريفه عام است و اختصاصى به قومى خاص ندارد (درباره اهميت مساءله نهى از تولى كفار در خطاب الهى ، و مضامين بلندى كه در وصفقومى كه در آيه آمده است وجود دارد) روايتى از رسول الله (ص ) متضّمن اخبار از اوضاع واحوال مردم در آخرالزمان روايتى مشروح از امام صادق عليه السلام در همين باره