آيات 20 - 37 سوره جاثيه مراد از رحمت خداوند و اختصاص آن به گروه خاصى در اين آيه توضيح اينكه بد كاران نه در حيات و نه در ممات با مؤ منان صالح العمل برابر نيستند احتجاج براى اثبات معاد با استناد به حق و عدالت ابطال پندار كفار در يكسان دانستن مرگ نيكوكار و بدكار حقيقت عبادت اطاعت كردن است معناى ((اله )) گرفتن ((هوى )) مفاد جمله : ((و اضله الله على علم )) و بيان عدم منافات بين ضلالت و علم معناى سخن منكران معاد: ((ما هى الا حياتنا الدنيا نموت و نحيا و ما يهلكنا الا الدهر)) واشاره به چند قول در معناى اين آيه گفتار برخى مفسرين كه مراد آيه را نتاسخ و ثنى ها دانسته اند و نقد گفتار آنان معنا و تفسير آيه : ((هذا كتابنا ينطق عليكم بالحق انا كنا نستنسخ ما كنتم تعملون )) وتوضيحى درباره كتابت اعمال اقوال ديگر مفسرين در تفسير اين آيه چند روايت در ذيل آيه : ((افراءيت من اتخذ الهه هويه )) و ((و ما يهلكنا الا الدهر)) روايات و توضيحاتى درباره كتابت و استنساخاعمال در ذيل آيه : ((هذا كتابنا ينطق عليكم بالحق ...))