آيات 1 - 5،سوره ابراهيم خلاصه و برداشتى از آيات سوره ابراهيم (ع ) اشاره به عموميت رسالت پيامبر اسلام (ص ) شبهه تناقض بين دو آيه و پاسخ به آن اشاره به نكته مفرد آوردن ((نور)) و جمع آوردن ((ظلمات )) ((لام )) در جمله : ((لتخرج الناس ...)) براى افاده غرض است نه عاقبت بيان اينكه وجود غرض و مصلحت در افعال خداوند براى رفع نياز يااستكمال نيست جهان فرق بين اغرض ما بندگان و اغراض خداى سبحان معناى عزت و عزيز و داراى عزت بودن خدا تعالى وجه آوردن هر دو صفت ((عزيز)) و ((حميد)) در دنباله آيه شريفه وجه تقدم صفت ((عزيز)) بر ((حميد)) در آيه شريفه حميد و عزيز بودن لازمه مالكيت مطلقه خداوند است وجود دو راه پيشا روى انسان : استحباب (انتخاب ) دنيا بر آخرت يا استحباب آخرت بردنيا معناى اينكه كافران راه خدا را كج مى خواهند (و يبغونها عوجا) توضيحى در مورد ارسال رسل به لسان قوم خود (ما ارسلنا منرسول الا بلسان قومه ) هدايت و ضلالت مربوط به پيامبران نبوده بلكه مشيت خداوند است داستان رسالت موسى (ع ) روشنترين مصداق عزت الهى در ميان انبياء مراد از ((ايام الله )) در جمله ((و ذكرهم به ايام الله )) (روايتى در بيان مراد از ايام الله )